|
Doen is belangrijk – binnen zijn eigen context. Met doen kun je praktische zaken veranderen. Hiermee kun je veel bereiken. Maar een bepaald soort ervaring kan doen niet bieden: de ervaring van zijn.
Je loopt om van A naar B te komen, je wast je handen om ze schoon te krijgen, je eet om je honger te stillen. De doe-modus is een instrument voor de toekomst. Dat is prima: zo komen we nog eens ergens met z’n allen. Er is maar één probleem met doen: het houdt van zichzelf nooit op.
Doen voert de boventoon
Het nu is nooit zoals het volgens je hoofd zou moeten zijn. Die prikkel houdt je gaande. Je staat op de automatische piloot, je bent altijd op weg. Het doen zonder aandacht veroorzaakt vaak drukke gedachten, vertroebeling en spanning. Met mindfulness word je je bewust dat doen altijd de boventoon wil voeren.
Spelen om te spelen
De zijn-modus is anders. Zijn kun je niet doen. Met zijn hoef je niets te bereiken. Zijn is er gewoon. Je hoeft nergens heen. Je hoeft niets te bereiken. Misschien herinner je je nog dat je als kind met blokken speelde of je pop aankleedde: het bouwen en aankleden was het leukst. Het doel van spelen is het spelen zelf.
Resultaat komt vanzelf
Toch is het niet zo, dat je in zijn niets mag doen. Je kunt best druk bezig zijn. Je bent alleen niet aldoor gericht op het resultaat. Je vertrouwt erop dat je vanzelf bij het resultaat uitkomt, terwijl je van moment tot moment je dingen doet. Met aandacht voor de actie zelf, zonder te streven naar een einddoel.
Autorijden in de zijn-modus
Je kunt dit goed ervaren tijdens autorijden. Meestal zie je in andere weggebruikers, snelheidsbeperkingen en stoplichten vooral hinderlijke obstakels. Maar zodra je je kunt overgeven aan zijn, aan wat zich op elk moment aandient, erop vertrouwend dat de weg en je auto je uiteindelijk op je bestemming zullen brengen, dan zul je diezelfde autorit op een heel andere manier beleven. Sterker nog: een rood stoplicht kan je juist even tijd geven om in zijn te zijn. Geen verwachtingen, geen eisen, geen doelen, geen stress. Gewoon even zijn.
Schakelen
Je wordt je ook bewust dat je van doen naar zijn kunt overschakelen. Gewoon, door bij de ervaringen van nu te blijven, met je volle aandacht. Er ontstaat ruimte. Wat zo nabij was komt op enige afstand: je gedachten, je zorgen, je angsten, je eisen, je verplichtingen. Hoe vaker je je aandacht kunt terugroepen naar het hier en nu, hoe vaker je kunt terugschakelen naar zijn.
ontleend aan: Rob Brandsma, Beter nu (Uitgeverij Scriptum 2007)
|
