|
zaterdag, 27 juni 2009 19:57 |
|
Aandacht oefenen gaat met vallen en opstaan. Het is bemoedigend om hierbij te weten dat je het niet fout kunt doen. Waar het om gaat, is de intentie.
De intentie om de aandacht erbij te houden. En dus om hem ook terug te halen als je afdwaalt. Dat is voldoende. Hoe vaak je afdwaalt, is daarbij niet zo belangrijk. En ook niet, of de oefening prettig aanvoelt of niet.
Je bent bewust bezig met je aandacht, daar gaat het om. Het is het proces dat telt, niet het resultaat.
En zelfs het effect van kleine oefeningen kan groot zijn. Je werkt aan de verandering van oude patronen. Je stopt de automatische piloot. Je neemt de keuze om even een pauze in te gelasten in je routinematig leven met zijn spanningen, eisen en drukte.
Als je een tijdje zo doorgaat met het bewust organiseren van mindfulness momenten, dan zul je merken dat je ook spontaan vaker aandachtig aanwezig bent. Je bewustzijn raakt meer gespitst op momenten dat je de automatische piloot kunt uitschakelen. Rob Brandsma
|
Op zich ook niet zo erg, maar gisteren na een "meditatie" van 30 minuten, waarvan ik zittend er 20 geslapen heb, was ik de rest van de dag ontzettend suf. Dat zijn dan momenten waar ik denk, ik hou op met mediteren. Moe, suf, lustloos.
Zijn dat "bijwerkingen", horen die bij het proces? Hoe kan ik hier mee omgaan, er tegen aan kijken? m.vr. gr. Léon