Burnout: einde van de wereld?

Je bent burnout als je uitgeput bent, afstand voelt ten opzichte van je werk en begint te twijfelen aan je eigen capaciteiten. Anders gezegd: je verlangt naar bed, je sleept je naar je werk en je vindt jezelf niet goed . Het zijn vaak de harde werkers, de idealisten en de perfectionisten die over hun grenzen gaan. Je moet kunnen branden om op te branden.


Denk je dat je opgebrand bent of er tegenaan zit? Enkele tips.

- Creëer ruimte. Bespreek je stress op het werk en thuis. Maak goede afspraken.

- Hou contact met je werk en blijf zo veel mogelijk functioneren. Pas het werkniveau aan aan je huidige mogelijkheden.

- Richt je op wat je nog wel goed kunt of leuk vindt en breidt dit uit.

- Geef aandacht aan je lichaam (verzorging, sport, voeding).

- Als je wat verder bent in je herstel: kijk hoe het gekomen is. Het moet echt anders. Hoe ga je dat doen? Neem jezelf serieus.

- Werk steeds aan je herstel, maar rustig aan. Geef jezelf ruimte voor vallen en opstaan.


Burnout en overspannenheid kennen een natuurlijk herstel. Belangrijkste wat jij kunt doen is, in iedere herstelfase je grenzen serieus nemen, en daarbinnen doen wat je kunt. Bij het vinden van deze precaire balans kan de begeleiding van een coach of therapeut behulpzaam zijn.


Als je herstel eenmaal heeft ingezet, dan kan aandachttraining dit proces stevig ondersteunen:

- je leert je piekergewoontes te doorbreken;

- je wordt je bewust van patronen die bij jou tot ontregeling kunnen leiden;

- je leert beter grenzen aan te geven;

- je maakt (opnieuw) contact met eigen bronnen van kracht en welzijn;

- je voedt jezelf met rust en stilte.


Een burnout is niet het einde van de wereld. Het is een confrontatie met jouw persoonlijke grenzen en diepere waarden. Veel mensen zeggen achteraf dat ze deze periode niet hadden willen missen.