| zaterdag, 02 oktober 2010 00:00 |
| 
Nu is nooit zoals het zou moeten zijn.
Misschien moeten we dit aforisme aanpassen: nu is nooit zoals je denkt dat het zou moeten zijn.
Je hoofd weet het altijd beter. Die prikkel houdt je gaande. Als je de denkgeest volgt, dan ben je altijd op weg.
Met mindfulness word je je bewust dat doen altijd de boventoon voert. Je wordt je ook bewust dat je van doen naar zijn kunt overschakelen. Gewoon, door bij de ervaringen van nu te blijven, met je volle aandacht.
Je gedachten, je zorgen, je angsten, je eisen, je verplichtingen, die zo benauwend kunnen zijn, trekken zich wat meer terug. Hoe vaker je je aandacht kunt terugroepen naar het hier en nu, hoe vaker je kunt omschakelen naar zijn.
Zo versterken mindfulness en de zijn-modus elkaar: een opmerkzame aandacht wijst de richting naar zijn; zijn is de voedingsbodem voor mindfulness.
Rob Brandsma
Fragment uit: Elke dag mindfulness, Uitgeverij Scriptum, ISBN 9789055947553 (Verschijnt oktober 2010)
Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE De manier waarop we aandacht geven maakt het verschil tussen au en wow. |
Wat een heerlijke paradoxale, koan-achtige zin.
Proeft goed, om op te sabbelen of kauwen.
De wijziging in:.... "zoals je denkt, dat het zou moeten zijn"... is in feite overbodig. In "moeten" zit al "denken".
Toevoeging helpt wel met begrijpen op rationeel nivo.
Gek: de zin: "Nu is altijd zoals het zou moeten zijn" zou goed moeten zijn. Maar bij nader proeven zit daar ook weer dat wensen, denken in.
Nu is.
Mooi,
Ankie Hoyer